Opinie: Miss België of Miss Exclusive? Onze Mister C. deelt zijn ervaring!

Onze man ter plaatse, Mister C., vogelde het volledig voor ons uit…

Er is een tijd geweest dat Miss België DE missverkiezing bij uitstek was. Je moest al van goede huize zijn, wilde je überhaupt kans maken om nog maar door de voorselecties te raken. Het winnen van het kroontje stond gelijk aan een carrière in de media om U tegen te zeggen. Miss België was de birthplace van legendarische babes zoals Veronique De Kock, Tanja Dexters en zelfs Goedele Liekens (geef nu gewoon toe dat je ze nog keihard binnen zou willen doen, kom, we zijn hier allemaal venten bij elkaar) én het leverde ook met de regelmaat van de klok het betere werk voor de Playboy…een boekje dat we allemaal voor de artikels kochten, nietwaar?

Jawel, met uitzondering van Miss Belgian Beauty (van Ignace “tettekemoorsch” Crombez) kwam geen enkele verkiezing nog maar in de buurt van Miss België.

Maar aan dat ongenaakbare imago kwamen beetje per beetje barsten. In 2012 had de organisatie zelfs de grootste moeite om hun verkiezing nog uitgezonden te krijgen. De grote zenders moesten er niet meer van weten, de kijkers waren het ook beu gezien, de winnaressen kregen het label van “rotverwende nesten” en voor de weinige kijkers was het boeiende vaak de nasleep. Ieder jaar opnieuw drama omdat iemand van de andere kant van de taalgrens won, ieder jaar opnieuw drama vanwege de badpakken en de laatste edities, op voor de bij Whatmatters-redacteurs en bevriende Annelies Törös na, leverden zelfs missen op waar twee weken nadien geen kat meer over sprak. Kortom, het kalf leek wel een beetje verdronken te zijn en er ontstond een vide.

Negen jaar geleden sprak men plots van “Miss Exclusive”, een nieuwe missverkiezing op poten gezet door een zekere Ken Stevens. Hij ging, eigenhandig, de Belgische miss-wereld op zijn kop zetten. Vanzelfsprekend werd hij onthaald op hoongelach. Vanuit Miss België zelf werd gereageerd alsof Miss Exclusive een eksteroog op een maandagmorgen was. Ikzelf lag er eigenlijk niet wakker van onder het motto “woepediedoe, weeral een hersenloze verkiezing” en het enige waarmee Ken de media haalde, was met het gezaag en geklaag van meisjes die niet mochten winnen. Ik weet er natuurlijk ook het fijne niet van, maar het was inderdaad zo dat meisjes die van charcuterie hielden, bij den Ignace al eens punten konden scoren, bij Ken gaat dat waarschijnlijk minder effectief zijn…voor wie niet tussen de regels kan lezen…Ken valt op mannen.

Nu goed, we komen aan in het jaar 2019, waar de enige nog echte verkiezingen (want in onze maatschappij waar alles kan, is een beetje de gewoonte geworden dat ieder café ten velde een eigen miss-verkiezing heeft) die zijn van Miss België en Miss Exclusive. De één zegt beter te zijn dan de andere, de één zegt exclusiever te zijn dan de andere, scenario’s waardig aan de betere toog, maar wat is er nu allemaal van aan?

Het toeval wil, ik weet nog altijd niet helemaal goed hoe we tot dit punt zijn gekomen, dat ik in bezit was van het meest gegeerde goed op de markt: een perskaart.  Niet zomaar een perskaart, maar een perskaart voor beide events. Geen betere manier om vanop de eerste rij te gaan zien wie nu de echte titel van meest prestigieuze verkiezing in België verdient.

Eigenlijk moest de uitnodiging al een binnenkopper geweest zijn. Meer dan een email met “Ja tis in orde” kregen we vanuit Miss België niet. Niet dat we meteen een rode loper verwachten, maar de stijlvolle, zilveren VIP kaarten die de pers vanuit Miss Exclusive – via de post dan nog wel – toegestuurd krijgen, zijn natuurlijk van een ander kaliber. Daarmee kun je op social media nog eens uitpakken EN krijg je het thuis ook uitgelegd. Aan de hand van een mail uw vrouw proberen te overtuigen dat je naar jonge vrouwen type “atoombom” gaat kijken…het ligt misschien aan die van mij, daar ik had smeermiddel nodig.

Ook over de locatie valt iets te zeggen. Miss België ging door in Plopsaland, en hoewel Gert best wel een connaisseur is van het vrouwelijk schoon, is Le Grand Casino van Knokke, waar Miss Exclusive doorging, misschien voorzien van net iets meer cachet.

Goed, tot nu toe is het eigenlijk neuten wat ik aan het doen ben. We zijn de pers en niet echt supervedetten en er moet uiteindelijk nog altijd een beetje gewerkt worden, maar het kader waarin gewerkt wordt doet natuurlijk veel. Dat kader was voor Miss België de kantine van Mayaland. We hadden recht op wijn en broodjes en de pers mocht de zaal niet in, dat was enkel voorbehouden voor de huisfotograaf. Wij konden alles live volgen op groot scherm en via een mediaserver zouden we dan wel de foto’s kunnen downloaden. Op papier een strak plan, ware het niet dat er her en der toch enigszins werd afgeweken van wat op de verpakking stond. Het groot scherm stond er, stoelen dan weer niet. Die moesten we zelf verslepen vanuit de kantine, maar een tafeltje om onze computers op te zetten ware leuk geweest. Aan de andere kant, echt nuttig was die toch niet, die computer, want die internetverbinding was de grote ontbrekende. Met 4 stopcontacten voor 30 laptops maakte het op zich dan ook niet echt uit, misschien ook de reden dat ze de mediaserver dan maar meteen niet actief hebben gezet. Het was behelpen met memorycards die 1 iemand van de pers in handen kreeg en zo verdeelde.

Van de strakke orga (want daar is dan weer geen enkele opmerking over te maken) op het podium, schoot behind the scenes niet zo heel erg veel meer over. De pers was er als het vijfde wiel aan de wagen en dat lieten ze ook duidelijk merken. Echt veel goesting om te werken was er al niet meer en die goesting werd compleet de kop ingedrukt van zodra de pers de zaal binnen mocht. OF je kon jezelf tussen de tientallen fotografen drukken voor het podium (waarvan de helft bij de organisatie hoorde) of je kon achter de jury plaatsnemen. Dat was ook wel een ervaring op zich, want je werd er ondersteboven gelopen door 85-jarige mokkels, die denken dat ze er nog 25 waren, die absoluut als eerste op de foto wilden met hun idool dat in de jury zat. (die juryleden waren dan ook van hun tijd).

Bij Miss Exclusive verliep het enigszins anders. De pers werd uitgenodigd, uren voor het event, en de dinosauriërs van de standaard pers moesten plaats maken voor de nieuwe en hippe media…wie nog altijd moeite heeft om tussen de regels te lezen, wij dus. Het hoeft dan ook totaal niet te verbazen dat Miss Exclusive vlot over de digitale tongen rolt, wanneer influencers en online kanalen massaal welkom waren. Echt zeulen met telelenzen en knoerten van toestel hoeft niet meteen, de organisatie bezorgt je binnen de 15 minuten iedere foto die je nodig hebt. Broodjes, die waren er ook, alleen waren die verpakt in een 3-gangendiner met wijn à volonté. Wij journalisten zijn echt niet van de moeilijksten hoor, maar als het zo gebracht wordt, dan zijn we ook al eens extra gemotiveerd natuurlijk. Drummen aan het podium in de hoop DE shoot van het jaar te scoren en die te kunnen publiceren, dat was in Knokke not done. We konden de show, in comfortabele stoelen, vanop de eerste rij volgen en voor foto’s was er na het event meer dan voldoende tijd. De miss stond ons immers allemaal te woord, net nadat we een soort van magisch dessert in ons volumineuze buik hadden gedraaid.

Again, we zijn van de moeilijkste niet, maar om op die manier te werken mogen ze me gerust om 2hr ‘s nachts uit mijn bed bellen.

Nu naar the pièce de résistance, hetgeen waarvoor we ons allemaal hebben verplaatst, de stuff voor in de boekskes…“de ladies”. Miss België werkt enkel met het neusje van de zalm, maar Miss Exclusive gaat nu ook niet bepaald in de forellenvijver vissen. Vanzelfsprekend is enkel mijn vrouw de allerknapste ter wereld (ze proefleest al mijn teksten) maar op beide events was het toch wel even opletten dat het kwijl niet tot in de schoenen liep. Een selectie van het betere werk, het soort vrouw waar je al eens een move voor uit de mouw zou kunnen schudden.

Misschien was de culturele variatie bij Miss Exclusive net iets diverser, maar beide verkiezingen zijn aan elkaar gewaagd. Het enige waar men in Knokke nog halsstarrig aan vasthoudt, is het bikinidéfilé. Volledig uit den boze bij Miss België, die zich na al die schandalen en het behandelen van vrouwen als lustobject niet meer aan dergelijke, verwerpelijke praktijken wil wagen. Driewerf hoera voor Ken, die als geen ander heeft begrepen dat mensen naar een miss-verkiezing komen voor het vrouwelijk schoon en niet om de volgende moeder Theresa te gaan kiezen. De meest succesvolle Miss België’s stonden later allemaal in hun pure in de boekjes, die navel tijdens het defilé gaat nu ook het verschil niet maken. Een bescheiden mening van een bescheiden man met een bescheiden hoeveelheid testosteron aan boord.

Caro Van Gorp, een 19-jarige deerne uit Turnhout, kaapte het kroontje weg en mocht naar huis met een kroon ter waarde van een kleine woning en een BMW. Bij de organisatie van Miss België is het kroontje heel wat minder waard en gaat de winnares huiswaarts met een Volvo. Ja kijk, als verantwoordelijke huisvader is de Volvo natuurlijk DE keuze voor mij. Airbags, detectoren overal en vooral een sex-appeal waar mijn vrouw goed van kan slapen. De tijd dat je met een Volvo kunt gaan pimpen op het schouwburgplein moet nog komen vrees ik. Dat hadden ze in Knokke ook begrepen, want Miss Exclusive reed naar huis met een BMW i3. Niet alleen zit daar een gigantische duracell in (het gaat toch om Miss Earth ook een beetje) maar met een BMW kan zelfs Maggie De Block nog scoren.

Objectief reporter als ik ben, moest ik wel op zoek naar punten van commentaar. Een punt waarvoor ik genadeloos op Miss Exclusive kon gaan zeiken. Eénmaal ik gedaan had met kijken naar al het moois, kwam de vragenronde en daar, daar lieten de dames (onder stress) wel wat steken vallen. Vooral bij het onderwerp “milieu” waren de zenuwen bijna proefbaar. Antwoorden zoals “we zijn niet goed bezig want de polen smelten” (zoals in de poolkappen, niet de mannen die aan de helft van de prijs uw tuinhuis zetten) of “CO is goed, er moet er meer van zijn” getuigen niet echt van een dossierkennis in de klimaatproblematiek. We mogen dan ook weer niet te gemeen zijn. Er lag nogal wat druk op de schouders van de deernes en als je kijkt wat voor niveau onze klimaatministers hebben, dan gaan de dames het nog ver schoppen.

Samenvatten is, voor ons journalisten, het werkvolk & het plebs, uitermate eenvoudig. Miss België is misschien nog altijd DE Missverkiezing van het land, de meest prestigieuze is ze al lang niet meer. Die eer gaat met lichtjaren voorsprong naar Miss Exclusive en Ken Stevens, de man die er op één of andere reden in slaagt zijn kostuum NIET te kreuken, terwijl ik niet eens ervoor kan zorgen dat mijn hemd niet constant uit mijn broek kruipt.

tcoc

You May Also Like

Geen brons, geen zilver maar knappe DJ Sara Gold!

Bucket lists…als we deze al hebben lopen, kunnen we alvast één ding afvinken. Na ...

Tailina Seery: Miss Coast Belgium

Missen…een wereldje apart. Ieder meisje droomt ervan ooit een kroontje op haar guitig kopje ...

Whatmatters Airlines, your flight attendant LAURIEN

Goedeavond dames en heren. Mijn naam is knappe Laurien en ik ben vandaag uw ravissante ...

Hosting door Fraai