Interview: Marnix Peeters over zijn nieuwe boek ‘In elke vrouw schuilt haar moeder’

Onze favoriete schrijver? Dat was lang Herman Brusselmans, hoe kan het ook anders… Alleen bleek die de afgelopen jaren toch echt wel net iets teveel in herhaling te vallen. Exit Herman dus. Met stip op één tegenwoordig? De volstrekt van de pot gerukte verhalen van Marnix Peeters. Met zinnen die vlotter vloeien dan bier door ons keelgat en volstrekt absurde verhalen weet hij ons keer op keer in te pakken. We moeten het toegeven zijn laatste ‘In elke vrouw schuilt haar moeder’ hebben we nog niet gelezen, maar lang zal het niet meer duren. Maar eerst een interview met de ex-journalist die schrijver werd, naar de Oostkantons trok en daar nu vogels spot. Gelukkig lijkt hij zijn fantasie in zijn boeken kwijt te kunnen…


Van ex-muziekjournalist naar het schrijverschap? Hoe is het zo ver kunnen komen?

Ik ben zeven jaar geleden gestopt met journalist zijn, wat tot dan toe het mooiste vak ter wereld was. Omdat ik twintig jaar lang niks anders had gedaan dan elke dag schrijven, kon ik daar niet zo meteen mee stoppen – alleen moest ik nu zelf mijn onderwerpen verzinnen. Voor ik het wist had ik een half boek klaar, en na nog twee keer met de ogen knipperen belde er een uitgever uit Amsterdam die via-via had gehoord dat er wat in de steigers stond en die zijn nieuwsgierigheid niet kon bedwingen.

Wij houden het voorlopig bij luchtige faits divers maar ooit pakken we misschien ook wel uit met een boek. Hoe gaat jouw creatieve proces in zijn werk?

Heel organisch. Ik een eerste fase ruim ik m’n hoofd op en ga ik gedurende maanden lange wandelingen maken in de Duitse wouden (ik woon vlakbij de Duitse grens, in de Belgische Oostkantons). Daar laat ik mijn personages rijpen. Als ze klaar zijn snijd ik een ader open en laat ik ze op het papier vloeien. Dat gebeurt meestal ‘s nachts, of toch ‘s ochtends, omdat ik de stroom niet meer de baas kan en dan maar opsta.

Herkenbaar, alleen komt er bij ons (voorlopig) alleen maar flut en flauw gezever uit. Waar haal je je onderwerpen en het verhaal dat toch geregeld expliciet is?

Allicht is dat een gevolg van al die jaren in de journalistiek — een vak waarin je toch liefst zo dicht mogelijk bij de waarheid en de werkelijkheid probeert te blijven. Onbewust was ik dat een beetje beu, denk ik, klankbord zijn, of spiegel, en zat er een kracht in mij die m’n verbeelding wilde losmaken. Het is in elk geval louter dàt – verbeelding. Ik ben immers een redelijk normale man. Dat zeg ik niet, dat zegt mijn vrouw, met wie iedereen die mij niet kent compassie heeft.

Och ja er zijn mensen met een denkbeeldig vriendje, dus er zijn erger dingen denken we dan maar. Wat vind je het mooiste aan het schrijversbestaan?

Je kunt het overal en altijd doen. Mogelijk ook op een berg in Swasiland of aan een meer in Argentinië, wat ik dan ook geregeld doe. Je hoeft geen afspraken te maken en met niemand rekening te houden. En zolang je aan een boek bezig bent, ben jij de enige die dat rare wereldje kent, en betreden mag – dat is een plezierig gevoel, dat niemand anders weet heeft van de waanzinnigheden die er daar plaatsvinden. Er zijn ook geen grenzen aan de verbeelding — je mag iemand echt alles laten denken, zeggen en doen, wat ik dan ook geregeld doe.

Potverdekke en wij maar elke dag onze nikkel afdraaien voor klanten en op de Christelijke Mutualiteiten. Wat probeer je van bovenop de berg je lezers bij te brengen?

Ik wil mensen vermaken. Ze doen lachen. Als ze onderweg ook nog een beetje nadenken is dat meegenomen. ‘Ik heb mij een breuk gelachen’ is het mooiste compliment. Wat niet betekent dat ik mezelf vrijblijvend noem – mijn nieuwe roman, In elke vrouw schuilt haar moeder, staat stijf van de kolder, maar er wordt ook een soort van pseudowetenschappelijk boekwerk in geschreven (een boek in het boek) dat, merk ik, al velen tot nadenken heeft aangezet.

Jens, we moeten dringend dat boek halen. Als we ons een breuk lachen vallen we op de ziekenkas, wat jou dan weer geld kost, maar waardoor we wel naar Swasiland kunnen. Soit, Marnix waar haal jij je inspiratie?

In het bos. In mijn hoofd. Op kerkhoven. Door heel de tijd heel nieuwsgierig te zijn. Door dat een kwarteeuw lang professioneel geweest te zijn, zodat ik zonder het te beseffen grote hoeveelheden indrukken heb opgeslagen en heel wat wijzer ben geworden over de condition humaine.

In een kerkhof begot… Ieder zijn ding natuurlijk. We hebben gelezen dat je recent je uitgeverij hebt bedankt en er zelf eentje begonnen bent. Waarom doe je dat in godsnaam nog in deze tijden?

Omdat ik daar zin in had, eenvoudigweg. Ik noem het een uitgeefplatform — allerlei creatieve lieve mensen van diverse pluimage en uit diverse sectoren komen er samenwerken aan een tijdelijk project, zoals een boek. Dat is zeer plezierig.

Jens, misschien moeten ons kandidaat stellen! Wat zijn jouw grote ambities nog?

Zo gelukkig blijven als ik ben. Ik ben echt ontzettend gelukkig.

Moment, krop in de keel… Nog een allerlaatste Marnix: wat is voor jou pure luxe?

Als iedereen me gerust laat. Ik ben geen misantroop, maar ik ben graag op mezelf. Ik denk soms dat ik in mijn leven al genoeg mensen gezien heb, dat mijn spaarbekken tot de rand is gevuld en dat ik nu van God van de stilte moet genieten. En van mijn vrouw, die ook graag van de stilte geniet. Je zou het allicht niet altijd zeggen, als je mijn boeken leest.

Hopelijk zet het een aantal van onze lezers aan wat minder van onze bullshit te lezen en zich eens aan echte literatuur te wagen. Dan hebben wij tenminste toch één steen verlegd. Lap, weer een krop in de keel, tijd om af te ronden.

Het nieuwe boek van Marnix Peeters, ‘In elke vrouw schuilt haar moeder’ tik je nu op de kop in de betere en ook de rotslechte boekhandel of online natuurlijk. Meer weten over Marnix of een overzicht van zijn boeken krijgen? Neem een kijkje op de site.

Tags:

Joy of Matcha
  • Als creatieve copywriter, levensgenieter en papa van 3 rekels, kan ik me uitleven op Whatmatters. Gelukkig maar, anders stond ik niet in voor de gevolgen voor de mensheid.

Sponsored by

Joy of Matcha

Dit vind je misschien ook leuk

Een 'volmaakt' gesprek met de prinses van het Vlaamse lied: Lissa Lewis!

De meest onderschatte kunstvorm in België? Ongetwijfeld het Nederlandstalige lied. Zeker sinds het verdwijnen ...

Yes! Twee nieuwe en brute mannenseries op Netflix kondigen zich aan!

De herfst komt eraan en dan ruilen we de zonnige terrassen graag in voor ...

Halle Berry toont Instagrammers dat ze nog steeds waanzinnig lichaam heeft

Halle Berry, oftewel de enige actrice die Ursula Andress veertig jaar na haar weergaloze ...