• WOMEN
  • %s
  • INKED – De wilde bloem in Scarlet Rose

INKED – De wilde bloem in Scarlet Rose

Bij Scarlet, dachten wij spontaan Johansson, maar dat is nu volkomen verleden tijd. Onze eerste ravissante dame in de gloednieuwe INKED-rubriek is immers ook een Scarlet, maar dan wel een Rose. Schoonheid én pit in één. We vergeten gemakshalve dan even haar inzet voor het dierenwelzijn en nog heel wat andere fijne aspecten. Dat Scarlet een mening heeft, niet van haar eerste naaldenprikje is doodgevallen en best wel wat te vertellen heeft, lezen jullie hieronder. 2 uur en volkomen in de ban van haar verhaal later, lieten we Scarlet achter bij haar paarden en de rest van de dierentuin. Heavy!

Hoi Scarlet, introduceer je jezelf even?

Ik ben een Earhtling en woon in Oostduinkerke. Je kan me het best beschrijven als onafhankelijk en met mijn eigen normen, passies en een sterke liefde voor natuur en dieren. Al van kind af aan zorg ik voor dieren die mijn pad kruisen of die me nodig hebben. Al vanaf mijn 5 jaar ben ik bezig met paardrijden, waar ik mijn liefde voor dieren opdeed. Ik was altijd al een beetje excentriek en weird, maar hoe ouder ik word, hoe minder ik me daarvan aantrek. Dat maakte me ook de sterke vrouw die ik nu ben.

Fotograaf: Herman Vercammen

Hebben we hier een verhaal van ruwe bolster en blanke pit te pakken? Waar ben je godganse dagen mee bezig?

Naast moet fotografie projecten, heb ik gewoon een fulltime job als treinbegeleidster bij de Belgische spoorwegen, wat soms best spannend kan zijn. Voor de rest breng ik het liefst tijd door met mijn geliefden, zorg ik voor dieren en maak ik graag plezier. Niet zo gek veel anders dan eens doorsnee mens dus.

Nee, dat klinkt ons allemaal redelijk ‘doodgewoon’, maar ga gerust verder…

Ik hou er ook van om mooie plaatsen diep in de natuur te ontdekken, maar net zo graag ga ik op citytrip. Daarnaast ben ik een overtuigde vegan, kweek ik mijn eigen groentjes en ben ik tegen elke vorm van dierenmishandeling en uitbuiting.

En ben je daar ook fanatiek in?

Yep, ik ben actief bij verschillende dierenrechtenorganisaties zoals Animal Rights, Bite Back en ben ook vrijwilliger bij 2 dierenasielen. Daarnaast vind je bij me thuis ook nog een heleboel ‘geadopteerde’ paarden, katten en kippen. Ik help elk dier dat ik ontmoet en vang het op!

Och Scarlet, zolang je dat niet bij venten doet, zien wij het probleem niet! Je lijkt ons redelijk ecologisch bewust in het leven te staan?

Klopt. Ik hoop dat op een dag de mensen bewuster en respectvoller gaan omgaan met de mensen en dieren op deze planeet. We zijn allemaal Earthlings en hebben allemaal een hart en een ziel… We verdienen allemaal veiligheid, vrijheid, gelijkheid en liefde.

Uhu, doe ons vooral maar ongebreidelde liefde, dan willen we gerust een beetje minder gelijk zijn. Soit, hoe zou je jezelf omschrijven?

Tgoh, dat vind ik een moeilijke. Ik ben sowieso een sterke vrouw die heel zelfstandig is, en principes waar anderen het vaak moeilijk mee hebben. Ik ben recht voor de raap en zie sowieso veel liever dieren dan mensen.

Fotograaf: Peter van Gelderen

 

Euh ok, nu zolang dat puur platonisch blijft zien we ook daar geen probleem in, maar ga verder, ….

Ik ben ook een misantroop. Ik heb het echt lastig met het mensDOM, omdat we zo destructief en onverschillig zijn. Ik vind dat we in een lelijke maatschappij leven, maar trek me gelukkig op aan de vele schoonheden die de natuur en een minderheid van de mensen te bieden hebben.

Geef ons een brug en we springen! Nog, speciale eigenschappen?

Ik denk dat je wel mag stellen dat ik een beetje prettig gestoord bent, maar als dieren of mensen me nodig hebben sta ik er, daar mag je zeker van zijn. Dieren en natuur worden alsmaar belangrijker in mijn leven.

Vanwaar die onvoorwaardelijke liefde voor dieren?

Omdat de dieren ons nodig hebben, er is zoveel onrecht tegenover deze onschuldige voelende wezens, zoveel zware mishandeling en leed… Wat er in deze tijd met dieren gebeurt kan ik enkel vergelijken met genocides, middeleeuwse martelpraktijken of concentratiekampen… Ik ben een stem voor de stemlozen en probeer mensen te inspireren, of bewust te maken. Apathie, onverschilligheid en onwetendheid is iets dat deze wereld wel kan missen. Allemaal samen kunnen we verandering brengen, maar men moet het willen. Het is een noodzaak voor zowel fauna en flora, als je denkt wat de vleesindustrie de dieren en natuur aandoet, tevens ook schadelijk voor onze gezondheid. Ons steentje bijdragen kan makkelijker dan we denken!

De mens onderschat zichzelf: we hebben vlees nodig, ik kan dat niet, enz. Wie het wil kan het zeker! Wat je zelf kan doen, is al plantaardige alternatieven nemen voor koemelk (havermelk is lekker), soyaroom, vlees laten (flexitarier), vegetarisch worden, of zelfs vegan, dierproefvrij kopen als dat kan, palmolievrij, zelf huishoudproducten maken, ga niet naar zoo’s, dolfinaria, circussen met dieren, koop aub geen bont (let op met bontkraagjes, soms liegt het ticketje en draag je een dood dier), enz. Je kan meer doen dan je denkt, en iets doen is al beter dan niks. Begin met 1 ding, vind je ding, je weg, op jouw tempo, zoek info, bekijk documentaires die de waarheid brengen (earthlings, what the health, blackfish, …).

Bij mij is ook alles progressief gekomen (je lichaam heeft tijd nodig om aan te passen en je hersens ook, denk maar aan smaken), ik voel me beter sinds ik de stap van veggie naar vegan heb gemaakt. Ik zie er beter uit, ik koop dierproefvrij, maak zelf tandpasta, wasmiddel, allesreiniger etc, veel goedkoper en natuurlijk. Ontdek de wereld van ‘plantpower’, het is zo leuk alles te maken,van eten tot detergenten, groentjes te kweken, te kijken naar diertjes die je vroeger opat en waarbij ik bijdroeg aan hun leed, wetende dat je hier nu geen deel meer van uitmaakt (of toch zo weinig mogelijk). Ik kan het iedereen aanraden. Een kleine stap van jezelf, die misschien nutteloos lijkt, maar een groot impact op de wereld. Het is al 5 na 12, allemaal samen kunnen we meer liefde in de wereld brengen!


Okway dit exposé moeten we even laten bezinken, maar hoe rijm je dan een – toch wel beetje oppervlakkig – modellenbestaan met al de rest?

Daar ben ik ingerold toen ik 21 was. Ik mocht meedoen aan enkele grote kapper shows, maar met de foto’s ben ik een laatbloeier. Ik dacht nooit dat ik “goed” genoeg was daarvoor…

In 2012 werd ik gevraagd door iemand die een nieuwe studio had en weleens iemand met tattoos wou fotograferen en dan ben ik daar zo een beetje ingerold. Sinds dan heb ik het geluk gehad om een heleboel coole projecten te doen. Begonnen met voornamelijk de (te) brave pin-up en retro stijl om te evolueren naar een flexibel alternatief model met een portfolio met vele stijlen: boudoir, beauty, fantasy, fetish werk en nog veel meer. Ik heb ook op internationaal niveau publicaties in magazine en al enkele malen buitenlandse covers gehaald. Maar net zo goed doe ik promo-, muziekvideo’s en shoots voor het goede doel. Ik hou van alle stijlen en zoek de contrasten op: van little-sweetheart-next-door” tot de projecten die mij transformeren tot “dark-demon-queen” en alles ertussen, ZALIG!

Ik heb ook al super veel toffe mensen ontmoet en toch al met grote fotografen mogen shooten. Ik ben heel dankbaar voor alle toffe samenwerkingen en dank iedereen die al heeft willen werken met mij.

SNELLE VRAGEN

  • Hoeveel tattoos?
    Nog niet geteld, maar het zijn er alvast een heleboel.
  • Wanneer de eerste en welke?
    Op mijn 21
    ste, 21 sterren, maar ondertussen zijn er al een paar bedekt
  • Welke tattoo staat nog op de planning?
    Een groot project op mijn rug. Portretten van paarden en nog wat andere dingen. Ik ben nog niet voldaan.
  • Spijt van bepaalde tattoos?
    Niet meer, want ik heb er laten coveren. Maar als ik opnieuw een maagdelijk canvas zou hebben, zou ik sommige zaken wel anders aanpakken. Ik ben stelselmatig te werk gegaan en stond gelukkig nog niet vol op mijn 25
    ste, anders had het er wel anders uitgezien en zou ik nu waarschijnlijk als 34-jarige wel spijt hebben.
  • Welke vind je de mooiste?
    Die van mijn katje Pixie, gezet door Sandy van INKSANE
  • Waarom tattoos?
    Voor zowel het emotionele aspect als het esthetische. Ben al altijd gefascineerd geweest door het andere, alternatievere en duistere toen ik jong was en ben sowieso rebels, dus dat zal er ook mee te maken hebben. Ik ben heel gevoelig en voor mij werkt dit ook een beetje beschermend. Ik voel nu al de energie als ik gewoon al denk dat op mijn rug mijn paardjes gaan staan!

 

Dat is een hele boterham. Stop je er veel tijd in?

Nu niet meer zoveel als vroeger omdat ik andere prioriteiten heb, en omdat de samenwerkingen met fotografen soms moeilijk liepen aangezien ik allergisch ben aan bullshit … Ik ben (was al) heel selectief met wie ik werk nu, liever kwaliteit dan kwantiteit. Ik zou heel graag zelf leren fotograferen met de tijd.

Hopelijk heb je dan geen rode allergische blazen als wij met je klaar zijn. Soit, deze rubriek noemt niet zomaar INKED natuurlijk: je staat behoorlijk vol. Zijn er misvattingen over vrouwen met tattoos?

Hmmm, die meningen zijn zo uiteenlopend. Soms vinden mensen het vulgair, arrogant of zelf marginaal. Maar mannen denken ook vaak dat ik wilder en makkelijker ben. Er valt niet echt een lijn in te trekken. Er zijn blijkbaar best nog wat vooroordelen en dat vind ik jammer.

Fotograaf: Herman Vercammen

Word je daar zelf mee geconfronteerd?

Ja, heel vaak. Maar dat is de mens hé. Zolang het geen zaken in mijn leven belemmert trek ik me dat niet echt aan. Echte nare vooroordelen heb ik door mijn tattoos nog niet meegemaakt, wel merk soms nog dat mensen omkijken op straat. Heel grappig om dat te zien, omdat je er zelf al zo aan gewend bent. En je weet natuurlijk nooit wat ze denken. Ik probeer toch altijd een vriendelijke groet te geven als ik merk dat mensen even staren. Het meest jammere vind ik dat er nog altijd mensen zijn die jobs geweigerd worden enzovoort daardoor. Dat zou nu toch weleens mogen veranderen.

Daar zijn we het mee eens, hoewel we zelf al knikkende knieën krijgen bij het zien van een naald. Ok, om af te sluiten is er een mannelijk beest dat zoveel zelfstandigheid aankan en vooral heeft hij tattoos?

Ja, ik heb een vriend, maar of hij al dan niet tattoos had vond ik onbelangrijk. Ik vind het wel belangrijk dat hij intelligent is, zelfstandig is, humor heeft, respect heeft en eerlijk is. Dat is veel belangrijker dan een verpakking. Het mooiste aan een mens is zijn hart. De verpakking is een bonus. Hoe jammer is het dat je er geweldig bloedmooi uitziet aan de binnenkant maar aartslelijk bent vanbinnen, wat een verspilling…

Fotograaf: Herman Vercammen

Waarom hadden we zo een antwoord verwacht. Scarlet bedankt voor je tijd, om ons wat bewustzijn te schoppen en nog veel succes met het redden van de dieren! Wij gaan ons alvast eens diep bezinnen over onze consumptie, maar eerst een gin drinken, volgens ons kan dat weinig kwaad, nee?

Wil je de fotoshoots van Scarlet blijven volgen? Op Instagram en Facebook vind je beste beelden.



Zelf de eigenares van een aantal tattoos of ken je iemand die perfect geschikt is voor deze rubriek. Stuur ons gerust en mailtje op
info@whatmatters.be, en wie weet sta jij één van de komende weken wel op onze site te blinken!

 

 

 

Credits: Herman Vercammen / Peter van Gelderen / Raf Degelin / Johan Chiers 

Tags:

Joy of Matcha
  • Als creatieve copywriter, levensgenieter en papa van 3 rekels, kan ik me uitleven op Whatmatters. Gelukkig maar, anders stond ik niet in voor de gevolgen voor de mensheid.

Sponsored by

Joy of Matcha

Dit vind je misschien ook leuk

Melissa Poels (Lis) werkt aan een nieuw project en wij weten welk …

Aangezien we tegenwoordig wel eens in Amsterdam ronddwalen krijg je af en toe eens ...

Whatmatters WK Veldrijden Special

Vandaag geen motoren, op één betrapte mechanisch gemanipuleerde fiets na, toegelaten op het circuit ...

Vlaams model Maruschka schittert voor lens van Amerikaans topfotograaf!

Hallo moeder! Ja, we hebben het over Maruschka Vanbellingen! De knappe hinde uit De ...