Waaghals Mister C. op jacht naar spookboten!

spookzz2

Laat me misschien eerst en vooral starten met een bericht, gericht aan alle mensen die er heilig van overtuigd waren dat dit allemaal lucht was, dat het een onmogelijke bedoening was, dat het onbestaande was of dat het allemaal opnieuw een marketingstunt was … KUST ALLEMAAL MIJN KLOTEN!

Puberaal, kinderachtig en volwassen-onwaardig…ik ben er mij ten volle van bewust maar dit deed ooh zo een deugd. Dit gezegd zijnde,…de spookboten dus. Helaas beginnen dergelijke verhalen altijd op een ontiegelijk uur, een uur waar de meesten onder ons nog liggen na te genieten van een heerlijke neukbeurt (al dan niet met een deerne die ze bij voornaam kennen) of uiting liggen te geven van een nakende kater om U tegen te zeggen. Wie enigszins een actieve hersencel ter beschikking heeft begrijpt al erg snel dat boten, pardon, SCHEPEN van die omvang niet echt in de Schelde of de Dender te vinden zijn. Er moet een beetje gereden worden en willen we er voor zorgen dat we bij onze terugkeer nog een job ter beschikking hebben, dan kunnen we ons het best van al maar een beetje optimaliseren qua tijdsgebruik. Na een eindeloze trip merken we dat de gestroomlijnde autosnelwegen gestaag vervagen en deze plaats moeten maken voor de betere boerenwegels om uiteindelijk te eindigen op een pad waar zelfs een Brabants trekpaard zijn poten op zou breken.

spookzz4

Hier staan we dan…een omheining, gedrapeerd door overwoekerend onkruid en bomen die ons niet al te vriendelijk bekijken. Aan de andere kant van die omheining, daar moeten we zijn, een militair domein met de oppervlakte van Vlaanderen, met aan de ene kant een omheining en aan de andere kant de zee. Die omheining is om één of andere reden niet echt voorzien van een paneel waarop expliciet staat vermeld dat we er niet over/onder mogen kruipen, trouwens, moest er een paneel hangen zou dat toch in een taal zijn die we niet machtig zijn. Materiaal erover, wij eronder en stappen maar. We komen aan op onze eerste checkpoint, een soort recreatiegebied dat door de dappere soldaten vroeger werd aangelegd om te genieten van de weekends dat ze “binnen” moesten blijven. Erg actief is dat militair domein niet meer, het is eerder 1 grote verlaten boel, maar dat neemt niet weg dat het nog steeds militair is en dat we daar dan ook niet echt een fuifje moeten gaan organiseren. Met de regelmaat van de klok vliegt een helikopter over het domein om te kijken of alles nog staatsveilig, dus mooi out of sight blijven is de boodschap.

spookzz11

De benen moeten rusten, want dag 2 wordt een intensieve dag, een dag waarop we weeral op een schijtuur wakker worden en meteen beginnen te stappen. Stappen richting basecamp, waar we al onze gear volledig kunnen ontplooien. Dat basecamp zetten we op aan het water, een riant stuk kustlijn dat volledig offlimits is voor de sterveling en waar je dan ook geen kat te zien krijgt…met uitzondering van de helikopter die steevast zijn controles uitvoert. En daar zien we ze dan liggen…onze spookboten. Afgeschreven militaire schepen, destroyers uit een tijdperk waar we de rode dreiging van de Ivans moesten afschrikken en waar iedere waarneming van een vis in de zee potentieel een duikboot van de Russen was. Het eerste wat door mijn gedachten schiet is “die dingen zijn fucking HUGE” We kennen allemaal wel boten die we zien tijdens de feestdagen van de marine, maar zo wat exemplaren “in the wild” zien liggen, dat is toch van een andere catégorie. Het tweede wat meteen opvalt is dat die dingen VER liggen. En iets wat eigen is aan de zee is water, water met heel veel stroming en diepgang.

spookzz8

Bij het bekijken van foto’s kunnen we al snel gaan denken van “die liggen toch zo heel erg ver niet” maar beeld je dan gewoon in dat 1 zo een boot de lengte van een voetbalveld heeft en probeer die overzet te maken naar de afstand tot aan de kustlijn. Samengevat : VER. We ontplooien onze paddleboards en beginnen die op te pompen, we proppen onze waterproof bags vol met onze gear en we trekken de zee op. Hoe moeilijk kan dat nu gaan zijn ? Ik bedoel, het is maar met uw roeispaan een wat ploeteren in het water en klaar. Shit! Naast het feit dat ik totaal niet uitgeslapen ben, realiseer ik mij na 1 uur dat die boten precies niet meer voor ons liggen, maar zo wat aan onze rechterkant genre “andere kant van de planeet”. Hoewel we geen storm-golven hebben, heeft dat water precies wel een ferm stukje stroming en dat slurpt onze paddleboards gewoon mee. Dat lijkt hier plots allemaal zo simpel niet meer en wat op YouTube altijd zo eenvoudig lijkt, wordt hier een processie van Echternach. Komen we dan eindelijk aan bij de rompen van die schepen, moeten we er dan nog op raken ook. Ik ga jullie de details besparen, ik wil immers niemand op gedachten brengen, maar laat het ons houden op “hetgeen ik in den troep heb geleerd komt van pas”. Daar staan we dan .. VICTORIE…

spookzz

Meteen merken we 2 dingen op. Om te beginnen zijn die schepen rotter dan de tanden van Pico en kun je jezelf de vraag stellen hoe die dingen in hemelsnaam blijven drijven. Ten tweede zitten die drijvende wrakken vol maar dan ook VOL met zeemeeuwen. Zeemeeuwen die blijkbaar allemaal heel erg gezond eten want die schijten de boel gewoon vol. Waar zo een boot op zich misschien een paar ton weegt, wordt het gewicht in realiteit dubbel door de hoeveelheid vogelkak die overal op het dek ligt. Maar laat het ons even houden op de essentie van het verhaal…die boten. Je moet het toegeven, believer or not, als je bovenaan een hoop drijvend ijzer staat, in-roest, meeuwen die meer mekkeren dan mijn schoonmoeder en geen levende ziel in de omgeving te bespeuren…het brein speelt al erg snel spelletjes met je. Iedere vierkante centimeter op het dek heeft dan ook wel iets dat, mede door de wind, lawaai maakt en het duurt niet erg lang alvorens je van alles en nog iets begint te zien. Ikzelf geloof voor geen meter in spoken, maar echt op mijn gemak was ik daar toch niet. Een ongesloten deur gespot en we dalen af tot in de buik van die boten. And that’s where shit got liquid. Binnenin de romp wordt ieder geluid, alles wat beweegt (en op zo een boot beweegt er heel wat) 10 keer luider door de echo. Gangen, deuren, stukken militair materiaal en gescheurde stoffen, allemaal heerlijk overgoten met een heerlijk sausje van geluiden en pikkedonker en je krijgt een situatie waarin je op ieder moment Jason Voorhees tevoorschijn zou zien komen.

spookzz13

Na ongeveer een half uur op die boten kwam de apotheose van de verkenning. Out of nowhere komt een loeiend harde kreun, een kreun die ettelijke seconden aanhoudt. Een kreun die we kunnen vergelijken met een mix tussen een alpenhorn en een didgeridoo maar dan 6 octaven lager. De kreun is dusdanig luid dat iedere schijt-producerende meeuw in de omgeving zijn scherpe bek gesloten houdt. En dan…niets meer! Tot vandaag ben ik nog altijd niet zeker over de herkomst van die kreun, ik kan enkel maar veronderstellen dat dit te maken heeft met het uitzetten van de romp of het gevolg van die 2 schepen die aan elkaar trekken. Ik kan jullie enkel zeggen dat de spanning ter hoogte van mijn sluitspier van het niveau “maakt dat je met uw kloten van dat spel af bent” was en dat ik net niet los het water ben in gesprongen. Zoals echte spokenjagers dat doen (althans zo zeggen ze dat toch op het internet) hebben we nadien nog eens alle beeldmateriaal en co overlopen, maar echt spoken hebben we daar niet gezien.

spookzz10

Dat het spooky was, daar bestaat geen twijfel over. Maar uiteindelijk was het avontuur zelf en het “niet door de MP’s gepakt worden” de grootste spanning die we hebben doorstaan, want 48 uur ergens in een buitenlandse bak belanden staat nu toch ook niet echt hoog op mijn to-do-list. En alvorens alle zetel-Indiana-Jones’en hier hun brooddoos maken om er zelf op uit te trekken, is het raadzaam om wat gouden regels in acht te nemen.

– Ja het is avontuurlijk en spannend en door de adrenaline heb je continue goesting om alles te poepen wat mens is en een preut heeft MAAR het is ook effectief gevaarlijk en heel erg soms een klein beetje verboden. Met je durfal kloten in de zee totteren, op een plaats waar eigenlijk niemand kan zijn staat gelijk aan verzuipen. (als ze je lichaam terug vinden heb je wel recht op een tof doodsprentje).

– Het is de zee en niet het stedelijk zwembad waar je in Speedo indruk maakt op breezer-sletjes. Met uw paddleboard van den Action ga je er dan ook niet raken want één golf en van uw paddleboard schiet niet veel meer over dan een tentzeil.

– Het is een TREKtocht, iets waar heel veel mensen de dag van vandaag over lezen en er allemaal van overtuigd zijn dat ze het met veel gemak ook wel gaan kunnen (ze hebben immers een tutorial op Youtube gezien) maar waarvan ze in realiteit nogal eens snel scheten gaan laten. Alles moet te voet mee over lange afstanden, berg op en berg af en moet dan ook allemaal draagbaar zijn. Vergeet ook niet dat je nog eens terug moet naar je vertrekpunt ook, zorg dus voor voedsel (en alcohol, alcohol is god)

Ben je nog steeds overtuigd dat je het aankan? Doe het dan nog steeds NIET want anders heb ik niks meer om over te schrijven.

spookzz9

Mijn kitlist:
– Explorer sups van Red Paddle Co
– FatBoy LamZac van Futureproofedshop (https://www.futureproofedshop.com/nl/catalogsearch/result/?q=fatboy)
– De Billy van Barbecook
– Mijne cara-pils tshirt
– En een shitload aan Red Bull’ekes

Mister C. die klaar is voor een nieuw avontuur!

spookzz14

spookzz5

Tags:

Dit vind je misschien ook leuk

REPORTAGE: ACHTER DE SCHERMEN IN DE EROTISCHE ENTERTAINMENT SECTOR: DEEL II Bikini Carwash

Jullie herinneren zich zeker Kelly Van Hoorde nog. Ze is een allround artieste en showgirl ...

Heetste festival ter wereld is gestart…Coachella!

Jammer maar helaas…onze persaccreditatie was net te laat binnen. Letterlijk en figuurlijk de mist ...

De man achter onze held…Tom Waes

Soho, de wijnbar in Antwerpen op een vrijdagnamiddag. We hadden een uur in onze ...