Dagboek in IBIZA…Dag 1 & 2: Off we GO!

Dag Dagboek,

Of wacht, dat klinkt wat gewoon…ik beloof tegen morgen nog een gepaste naam voor je te zoeken. Momenteel lukt het me niet creatief uit de hoek te komen…om te illustreren, ik kon zelfs niet op het woord creatief komen. En hoe dit komt is vrij simpel…mijn brein staat voor het eerst sinds oktober 2015 op vakantiemodus. Hoewel er tussendoor nog vakanties werden gepland, ging er geen dag voorbij of ik had gewerkt. En hoe dit voelt? Mja…ik voel me schuldig…schuldig tegenover onze Sticky die nu de pleuris uit zijn lijf werkt om Whatmatters draaiende te houden…en niet alleen Whatmatters…ook nog een ander project waarmee wij ondertussen zo goed als zeker mee zullen starten. Het beloven spannende tijden te worden, drukke tijden en daarom ga ik proberen de knop om te draaien en van de rust, ontspanning,…te genieten. En waar moet je dan zijn? Vele plaatsen passeerden door mijn hoofd maar slechts eentje, waar ik nog nooit geweest was kwam steeds terug…en nu is er geen weg terug…IBIZA!

Het begon al met een serieuze streep door mijn rekening. Gewerkt tot half 1 en op de luchthaven zijn om 15U…dat is twee uur en half marge om 110 km te overbruggen…Kontich-Geel-Deurne…maar regelaar dat ik ben, had ik afgesproken dat ons ma mij en mijn hinde in Geel zou oppikken om direct gepakt en gezakt terug richting Antwerpen te vertrekken. Ware het niet dat ons ma den dag ervoor al op het vliegtuig zat richting Zuid-Spanje…was ze effe vergeten…voor alles een oplossing en voor het eerst in tien jaar zou ik de trein pakken…met als gevolg…de marge werd kleiner en kleiner. Als dan ook nog eens drie helden verkiezen om hun wagens tegen elkaar te parkeren op het knooppunt Antwerpen – Oost, was de marge helemaal opgebruikt…doch…om 2u stond ik op het perron. Kilometers spoor schoten onder mij door en 40 min later stond ik in Berchem…nu een taxi!

thumb_img_8374_1024

‘KAKRIT’

Speciale gasten die taximannen. “Naar waar moette? Luchthaven Deurne…”GVD, das een rit van 10 Euro, een KAKrit!”…”Die paljas van hiervoor heeft me goe int zak gezet”. Taxichauffeurs ondereen…ik voel een reportage komen. Blijkbaar heeft hem net een ritje afgestaan naar het verre Hoboken (in taxitermen een goei 25 Euro) omdat hem dacht dat wij op de luchthaven in Brussel moesten zijn (dik 70 Euro). Soit, hij krijgt een ritje van 9,6 Euro dat ik netjes afgerond heb naar 10, en mag zich nadien terug voor een uur achteraan in de rij aan het station zetten. Hard zen!

De vlucht werd netjes verzorgd door de piloten van Jetair. In ieder geval was het geen psychopathische kerel die dacht zijn machien tegen een berg te parkeren en dus geraakten we zonder problemen en sneller dan voorzien op het eiland op de Middellandse Zee in de Balearen. Helemaal het werk loslaten was wel effe moeilijk toen bleek dat één van mijn medewerkers tijdens mijn dagtaak op hetzelfde vliegtuig zat…Ik hoop dat ook zij een ontspannen verlof tegemoet gaat en dat zij binnen twee weken vol goesting terug op ‘den bureau’ staat. Wat een toeval…

Zoals jullie weten wordt een blog altijd een beetje gesponsord. Bij deze…Bedankt Stijn Meulders Travel om mijn vervoer in Ibiza te regelen. Je hebt een Opel Corsa besteld, ik heb een Skoda Fabio (zo heten die Johnny’s hier) gekregen…of is het een Fabia? Never mind, wat ik wel weet is dat deze grijze muis over vluchtheuvels springt als een gazelle over struiken als ze achtervolgd wordt door een luipaard. Zalig gewoon…ik zie het me thuis zonder stukken niet doen met mijne stugge Duitser.

thumb_img_8392_1024

Het hotel dan…ook even te vernoemen daar wij ook hier een upgrade hebben versierd. Geen kamer boven het zwembad en het entertainment gedoe zoals eerst gepland…neen…op 30 meter van het restaurant, op het achtste verdiep en een uitzicht om van weg te dromen…Olé Galeon…een aanrader…en dan spreek ik nog niet over het eten…het ontbijt, het diner…als ik hier geen 5 kilo aankom, nergens dan. Om het overgewicht (ken ik dat dan?) tegen te gaan…beslissen we beiden elke morgen te starten met een workout. Ik hoor jullie denken…jaja…soit…’s morgens en ‘avonds…iedereen gelukkig!

Dag 2

thumb_dsc03714_1024

Geen volle zon te bespeuren en wat bewolkt…het ideaal moment om Oud- Ibiza te ontdekken. Mooi, pittoresk en trappen…veeeeeeeeel trappen! Trappen die leiden (of lijden?) naar mooie verzichten. A Must see in Ibiza. Eens terug beneden heeft mevrouw de redacteur winkels gespot…Het hoeft niet altijd duur te zijn…zowaar ne Zara waar alles 30% goedkoper is…Heaven voor haar…een marteling voor hem. Ondertussen had ik van het thuisfront en de dekselse zoon van uw schrijver hier de opdracht gekregen een shirt van Ronaldo in de kleuren van Real Madrid te zoeken. Nergens te vinden tot ik een officiële shop van FC Barcelona tegenkwam. Fout of niet en met gevaar op eigen leven stapte ik binnen en vroeg of er ook een shop van Real Madrid was. Uiteraard zei hij nee…of hij gelijk had? Ik weet het niet maar gevonden heb ik hem in ieder geval niet.

thumb_dsc03728_1024

Tijd om wat te gaan ontspannen. Bedoeling was om een strandje in een baai op te zoeken na onze shoppartij. Ware het niet dat we onze zonnecrème vergeten waren. Onontbeerlijk hier wil je niet met de vellen af huiswaarts keren. We verkiezen dan maar terug richting hotel te rijden en het strand, ook zéér mooi trouwens aan het hotel uit te proberen…een uur of 4 bakken tussen de lage bewolking door werd het tijd om te gaan eten…en dat mag in het hotel zijn én met een view! Had ik al gezegd dat ik mij hier dik ging eten?

thumb_img_8425_1024

Bal Marginal

Na het eten klaarmaken om de lelijke kant van Ibiza op te zoeken. Als je wilt feesten tussen schrale Engelsen, liters bier en grieten die denken sexy te zijn maar eigenlijk er nog sletteriger bijlopen als de schraalste hoer op de Rooseveltplaats…dan is San Antonio uw ding. Het doet me denken aan een een reportage op Telefacts…’Sunny Beach’ of aan ‘We like to Party’ met Dimi op JIM een aantal jaren geleden…marginaler dan marginaal maar gewoon heerlijk om af te zien terwijl je in een bar nipt van een halve liter, een Mojito en twee shotjes…en dit alles voor 8 Euro. Aan de jongens van KFC Zammel…als we niet weten wat doen met de pot van dit jaar…ik heb een fantastisch idee…

Vwalla…tegen middernacht verlaat ik het feestgedruis want ik voel dat er dingen op ontploffen staan…Een dwerg van 1M20 met een blauw oog en een tand minder, een dikke Geordie er tegenover…dat loopt hier uit de hand…laat dat duidelijk zijn. En Geordie? Ja hoor! Iedereen draagt hier marcellekes van onze vriend Gaz (11° nvdr), hij rijft de Ponden dus binnen terwijl zijn marcellekes hier aan stukken gereten worden. Een rit van twintig minuten later kruip ik tevreden mijn bed in…Ik ben verliefd op Ibiza…en dat kan ik nu, na twee dagen al zeggen!

Tot binnenkort!

Liefs!

Jens
XOXO

 

 

 

Tags:

Dit vind je misschien ook leuk

Topfotograaf Kevin Vandenberghe toont zijn pareltjes!

Zonder een fotograaf hebben wij als redacteurs bij Whatmatters weinig te vertellen. Dagelijks komen ...

Wij strippen ze tot op het bot

Wie zijn ze, wat doen ze, wat drijft ze, Whatmatters (sorry Paul Jambers, we ...

ANNIE, I'M NOT YOUR DADDY (sugar dating in België)

Sugardating in België (part I) Wie anders dan Kid Creole & The Coconuts konden ...

Hosting door Fraai