Wine, Dine & 69: Mijmeringen op zondag

0003458
Kevin

Onder de vorm van een wekelijkse column schrijven de Whatmatters redacteuren elkaar een brief. Enerzijds omdat in deze digitale tijden niemand nog brieven schrijft en anderzijds om terug te blikken, herinneringen op te halen en hun mening te ventileren over zowat alles, inclusief Syrië. Steeds open, eerlijk en direct. 

Waarde collega,

Weet je nog … zo beginnen tegenwoordig veel van onze verhalen, kleine onvolwassen jongens, ongeacht de leeftijd, worden immers ook groot. Alhoewel als ik even een niet zo kritische blik werp op een aantal vrienden, sommige worden dat nooit. Maar dat is niet erg, zoals je weet is Syrië een pak erger en het wezen hen van harte gegund. Een Berberse broeder, laten we hem hier vanaf nu Nijem Al Doulaby* noemen zegt altijd: ‘leef en laat leven’.

Maken we veel minder mee? Ik ongetwijfeld! Is dat erg? Helemaal niet, genoeg jeugd die ons omringd en ons verrast met verhalen, die ‘in onze tijd’, slechts luttele jaren geleden, niet voorvielen of toch hoogst uitzonderlijk. Ja, het liep soms de spuigaten uit, ja er kon een film van gemaakt worden en ja sommige apps zijn jaren te laat uitgevonden! Wat toen een heel spannende erotische thriller zou geweest zijn is nu een gezellige familiefilm geworden, wederom jaren verstrijken en cashflows zijn onderhevig aan de economie. BMW’s werden verruild voor een Mercedes om vervolgens vervangen te worden door een stadsfiets.

Geamuseerd luister ik nu naar de strappatsen van de vrienden, met de dochter op de arm en de zoon kijkend naar The Voice, terwijl ‘het vrouwke’ de sabayon aan het kloppen is. Tijden veranderen mijn vriend en Bredero wist al het al: ‘Het kan verkeren’. Vaderlijk advies, een goedkeurend knikje en gegniffel, dat is mijn rol nu, je wordt ouder papa. Sabayon lust ik overigens nog altijd niet zo heel graag, maar niet verder vertellen.

Is het dan nog de moeite om de Wine, Dine, 69 vanonder het stof te halen, hoor ik onze trouwe lezers uit het verleden denken. UITERAARD! Want aan verhalen, herinneringen en een mening ontbreekt het ons nog steeds niet. Nog meer dan vroeger zal er met schuilnamen gewerkt dienen te worden, niet iedereen is zo open over zijn verleden en we hebben nu een immens populaire blog. Een blog die miljonairs van ons maakt binnen onafzienbare tijd, sky was altijd al de limit, lang voor ze er een slecht tv-programma over hebben gemaakt. Voorzichtigheid is dus geboden.

Het zal misschien net dat tikkeltje minder over onszelf gaan, anderen waren toch altijd al een stuk boeiender. Nu ja, jij hebt in een ver verleden gekozen voor een (veel) jongere vriendin, toen zelfs randje strafbaar, wat je nu misschien wel goed uitkomt. De mama had toen al realistischer geweest, ware het niet dat dat geen optie was waarschijnlijk. Verstand, je mag het verwachten bij een regionale manager van de CM.

Hier ga ik het voorlopig bij houden waarde collega, ik heb immers nog stukken te schrijven en teksten uit mijn duim te zuigen. Ik hoop dat jij terug en nog altijd mijn pennenvriendje wil zijn. PS. Wanneer begin jij nu eindelijk aan kinderen en die trouw is die nog voor dit jaar.

Mvg,

Kevin

* Namen in onze columns zijn steeds fictief. Wij zijn ook niet verantwoordelijk voor de problemen die sommige ermee gaan krijgen en kunnen er ook bitter weinig aan doen als sommige mensen ‘denken’ dat het over hen gaat.

 

You May Also Like

Snel je wijn koelen?

Een brandende zomerdag vandaag, snakken van de dorst en verlangen naar wijn: wie kent ...

RIP Ché! Lang Leve Whatmatters

We kunnen het omschrijven als de ‘Kroniek van een aangekondigde dood’. Het maandblad Ché ...

Hosting door Fraai