Single Rudy en Sofie, de ravissante collega …

11390279_10207200728762871_4012788656692354708_n
Lieven De Clercq

Lieven De Clercq, 42, vader van 2 zonen, chronisch verliefd op zijn vriendin en enkel nog bezig met de dingen die hij graag doet. Als personal dating coach begeleidt hij singles, maar Lieven is ook acteur, actief met workshops en een geboren storyteller.
Met I Can Be brengt hij singles samen op een spontane manier, in real lifeAlles over I Can be lees je op www.icanbe.be of contacteer Lieven op lieven@icanbe.be

Bij Whatmatters zijn we zelf wel even single geweest. We kennen er dus alles van! Niet elke single heeft het echter even makkelijk als wij in onze tijd … Daarom spraken we een kenner pur sang aan Lieven De Clercq. Lieven is professioneel bezig met het begeleiden van singles, doet aan consultancy en organiseert workshops. Als iemand met tips moet kunnen komen, dan is hij het wel!

Ondanks zijn drukke agenda konden we Lieven strikken om 2-wekelijks door middel van een af en toe zelfs licht erotisch getint verhaal, het verhaal te vertellen van Rudy.

Hieronder neemt Rudy je voor de tweede keer op sleeptouw en dit maal met zeer concrete tips

Enjoy!

Het hing al een tijdje in de lucht dat wisten we beide. Ik herinner me nog goed die eerste werkdag. Karel, mijn verantwoordelijke stelde me voor aan alle collega’s. Vooral vastgeroeste fossielen, lege dozen, ellendige roddeltantes en … Sofie.
office-romanceSofie sprong er onmiddellijk uit. Die blik zal ik niet snel vergeten. Ze was druk aan een dossier bezig en totaal geen tijd laat staan interesse om op dat moment voorgesteld te worden aan een nieuwe collega. Karel stelde me voor en het duurde toch wel 10 seconden alvorens ze vanuit haar dossier opkeek. Ik zie nog steeds die totaal verwarde ‘wa ist joeng’ blik die vliegensvlug veranderde in een ‘hmmmm nice’ blik met bijhorende welgemeende glimlach. Ze leunde ontspannen achteruit in haar bureaustoel en besefte zich plots dat een hand geven nog spontaner zou zijn. Ze stond recht, wandelde langs haar bureau naar me toe en nam mijn hand. Out of the blue gaf ze me ook plots een vluchtige kus op de wang en heette me welkom. Hier schrok ze zelf van want dat was zeker niet de gewoonte op dit kantoor. Haar collega’s konden wel lachen met dit spektakel. Sofie is een jonge vrouw die zich heel hard in haar werk kan storten en daardoor soms onhandige en grappige situaties veroorzaakt als ze plots iets spontaans probeert te doen. Haar collega’s kennen haar als een heel timide en braaf meisje.

Het werd al snel duidelijk dat als we samen binnen waren op bureel, we elkaar steeds even opzochten. Aan ons bureau, de koffiemachine, traphal, parking, …. Elke plek was goed. In het begin was dat vanop afstand een verlegen ‘hallo’. Naarmate de maanden volgden werd het een closer contact en babbelden we al eens enkele minuten samen. Op die ene dag is alles in een stroomversnelling geraakt. Ze stond in de koffieruimte door het raam te kijken, dromerig als steeds. Het leek alsof ze van de wereld was en me niet had horen binnenkomen. Ik ging achter haar staan en legde mijn hand op haar schouders en begon deze zachtjes te masseren. In plaats van zich geschrokken om te draaien legde ze haar handen op de mijne en verstrengelde onze vingers elkaar terwijl ze zachtjes zei: ik had je de parking al zien oprijden. Ze draaide zich om en we stonden op slechts enkele centimeters van elkaar verwijderd. Ik wist me geen houding in te nemen. Naar mijn gevoel zijn we zo uren blijven staan maar in werkelijk zal dat een fractie van een seconde geweest zijn. Het moment werd afgebroken door voetstappen op de gang. Ik wandelde vlug naar de koffiemachine terwijl Sofie naar mijn hand bleef reiken tot ze er uiteindelijk niet meer aankon.
shutterstock_48292336Het is nu exact een week geleden dat dit is voorgevallen. Sindsdien zijn we elkaar steeds meer beginnen opzoeken en raken we elkaar telkens heel kort aan. Eergisteren hadden we een receptie voor een productvoorstelling. Zoals steeds is dat in onze inkomhal. Veel te klein voor het aantal uitgenodigde mensen. Eerlijk gezegd vond ik dat ditmaal totaal niet zo erg. Sofie en ik stonden met de ruggen naar elkaar. Van zodra we dat doorhadden speelde we beide het spel van aantrekken en afstoten. Dan kwam zij dichter en duwde haar rug tegen de mijne, dan stond ik weer tegen haar en liet ik iets vallen zodat ik  langs haar rug en benen mezelf bukte. Bukken met gestrekte rug, een gouden raad van mijn kine. Af en toe streelden onze handen elkaar.
De dag nadien had ik een dossier nodig dat op de zolderverdieping geklasseerd stond. De zolder is eigenlijk een grote open ruimte waar allemaal rekken, oude meubels en rommel op staan. Er is merkwaardig veel lichtinval voor een zolder. Ik vermoed dat dit voorzien is om indien nodig hier een volwaardige verdieping van te kunnen maken. Het dossier had ik al snel gevonden en wilde opnieuw naar beneden gaan tot Sofie plots voor me stond. Ook zij was hier om iets op te zoeken. Zonder iets te zeggen legde ze mijn vingers op de knopen van haar blouse en maakte me duidelijk dat ze wilde dat ik deze ontknoopte. Knopje na knopje deed ik zachtjes los terwijl we stilzwijgend in elkaars ogen bleven kijken. Voor het laatste knopje moest ik haar blouse uit haar broek doen en ging ik wat dichter staan om dit voorzichtig met beide handen te kunnen doen. Ik leunde tegelijkertijd iets voorover en gaf haar een tedere zoen in de hals.  Alle knopen waren los en haar blouse stond nu volledig open. Ze had een lichtblauwe beha aan met veel kant in verwerkt. Ze nam opnieuw mijn hand en legde het op haar borsten. Ze had ondertussen mijn hemd ontknoopt en haar handen streelden over mijn borstkas. Nog steeds hadden we geen woord gezegd en dit waren we ook niet van plan. Na enige tijd begonnen we onszelf spontaan terug aan te kleden en gingen één voor één terug naar beneden alsof er niets was gebeurd.
office-romance (1)Vandaag kwam ze op het werk aan in een prachtig kleedje. Ze straalde en het stond haar werkelijk beeldig. Ze wandelde naar me toe en stopte iets in mijn broekzak. Ze vroeg me om pas klokslag 12u effectief te kijken wat het was. Ik had een sterk vermoeden en dat bleek achteraf ook juist te zijn. Om exact 12u, na uren van spanning haalde ik het uit mijn broekzak. Het was een lichtblauwe slip, een duidelijke match met de beha die ze gisteren droeg. Er hing een kleine Post- it aan waarop stond: 12u27 – zolder. De komende minuten duurden eeuwen. Van alles ging er door mijn hoofd. Van kleine onschuldige dingen tot de meeste wilde fantasieën. Ook het scenario van flauwe grap en belachelijk gemaakt worden voor de collega’s passeerden de revue. Ik kreeg het warm en koud tegelijk. Ik ging iets vroeger dan het gevraagde uur naar boven. Sofie stond er al. Je bent te vroeg, zei ze en liet me nog twee minuten wachten. Twee minuten die ditmaal veel langer mochten duren. We stonden recht over elkaar op een afstand van enkele meters. Liefdevol en glimlachend keken we naar elkaar. Sofie had een duidelijk plan, dat was wel duidelijk. Om stipt 12u27 deed ze de rits van haar kleed los waardoor deze op de grond viel. Ze had nu enkel nog haar hakken en beha aan. Ik kon het niet helpen om haar lichaam van boven tot onder te bewonderen. Sofie is helemaal geen fotomodel wat haar nog aantrekkelijker maakt. Ze vraagt me of ik bij heb wat ze me had gegeven. Ik had het slipje al 27 minuten stevig in mijn hand geklemd en laat het haar zien. Je mag het bij me aandoen, zei ze vastberaden. Ik ga vlak voor haar staan en buk mezelf. Ik steek eerst haar linker voet in de slip en daarna haar rechtervoet. Ik sta traag op terwijl ik haar slip optrek. Net onder haar navel geef ik een lieve zoen en terwijl ik verder rechtkom herhaal ik dit op elke centimeter van haar lichaam tot vlak onder haar mond. Onze lippen zijn op enkele millimeter van elkaar verwijderd en zo blijven we even staan. Ik voel haar warme adem en hoor haar hart sneller slaan, net zoals mijn hart niet echt normaal pompt. Ik laat mezelf terug zakken en herhaal het zoenen in omgekeerde volgorde tot op haar slipje. Ik neem haar kleedje vast en sta terug recht terwijl ik opnieuw elke centimeter verken. Als haar kleedje aan is ga ik achter haar staan en rits het vast. Haar lange haar leg ik langs één zijde en fluister in haar oor dat ik maar eens terug moet gaan werken.   Ze ontspant met een diepe zucht en laat me vertrekken.
Ik besef maar al te goed dat Sofie dit alles stuurt. Ze geniet ervan om me die dingen te laten doen en ze wil alle touwtje in handen hebben. En ik? Ik geniet mee.
 
 

You May Also Like

budget-holiday

De Whatmatters & La Vie en C budget travel challenge

HET moment van het jaar is wederom aangebroken. De periode waar iedere werkende (en ...

Piepjong, maar boordevol zakelijk vernuft: Nicolas De Smet!

Nu zijn er tegenwoordig wel meer jonge ondernemers met al die start-ups die uit ...

Topfotograaf Kevin Vandenberghe toont zijn pareltjes!

Zonder een fotograaf hebben wij als redacteurs bij Whatmatters weinig te vertellen. Dagelijks komen ...

Hosting door Fraai