Open​ ​brief​ ​aan​ ​de​ ​Fem-Nazi’s, oftewel de man-hatende-open-brief-schrijfsters wereldwijd

Beste man-hatende-open-brief-schrijfsters wereldwijd.

Laat me starten met te zeggen dat ik van jullie hou, van jullie allemaal. Geen enkel wezen ter wereld is zo mooi vorm gegeven als “de vrouw” (behoudens enkele uitzonderingen, maar laat ons daar niet over uitweiden). Bij de vrouw voelen wij, de man, ons op ons gemak. Jullie zijn zacht bij het aanraken, kunnen hard zijn in karakter, kunnen een volledig hoofdstuk vertellen met slechts 1 blik en jullie beschikken over een anatomische superieur onderdeel, zijnde de vagina. Jawel, we aanbidden jullie vagina, de genotsgrot waarmee eindeloos speelplezier mogelijk is. Het voortplantingsorgaan waarmee jullie het grootste geschenk denkbaar op de wereld kunnen zetten. Dames, jullie zijn gewoon onmisbaar en zonder “de vrouw” zou “de man” niet kunnen bestaan.

Wij mannen zijn dan ook absoluut geen tegenstanders van de feministische strekking, immers, we begrijpen in merendeel van de gevallen zelfs niet eens waarom de “man-vrouw” issue steevast naar boven komt. Werken voor een “vrouwelijke” baas is eigenlijk gewoon werken voor een baas, een “vrouwelijke” vrachtwagenchauffeur is eigenlijk gewoon een vrachtwagenchauffeur en ik denk dat het overduidelijk is waarom er geen vrouwelijke versie bestaat van het woord “postbode”. Neen, wij mannen geven er eigenlijk geen moer om, zolang het werk maar goed wordt uitgevoerd zoals het van iedereen wordt verwacht. Dus de strijd om gelijke rechten is voor ons niet alleen een goede zaak, het is er meteen eentje die ook bij ons, mannen, op enorm veel onbegrip stuit. We begrijpen voor geen meter waarom jullie anders dan ons zouden moeten behandeld worden.

Het feminisme heeft zich ondertussen omgevormd tot een moderne versie van het nazisme

Lippke-29-1030x1030

Helaas moeten wij, mannen, ook gaan vaststellen dat het systematisch haten van alles wat voorzien is van een piemel, eveneens deel is gaan uitmaken van het “zijn van een vrouw”. Het feminisme heeft zich ondertussen omgevormd tot een moderne versie van het nazisme, waar haten, klagen en zagen de norm is geworden. Niets is goed, alles is aanstootgevend en de moderne trends en technieken laten toe dat de grootste zeikers ook maar meteen drama op nationaal niveau kunnen tappen, onder meer door het schrijven van open brieven. Gezien jullie, de fem-nazi’s van het vaginale reich, strijden voor een gelijkheid van rechten lijkt het voor ons dan ook niet meer dan normaal, dat we eveneens recht hebben op een open brief.

De open brief schuwde geen enkele veralgemening en er werd net niet opgeroepen om mannen collectief te gaan castreren.

Tijdens de laatste editie van Kamping Kitsch club werd een vrouw aangeraakt en kroop ze dan ook maar meteen in haar venijnige pen. Hoe durven, wij mannen, haar ongeoorloofd aanraken? De gigantische trauma’s die de spontane tit-tweet met zich meebrachten zijn zonder meer onmeetbaar en meteen werden de strontrieken en brandende toortsen boven gehaald om de mannen, bron van alle vunzigheid, te gaan straffen. De open brief schuwde geen enkele veralgemening en er werd net niet opgeroepen om mannen collectief te gaan castreren.

Het aantal keren dat ik over mijn kruis werd gewreven, door zowel man als vrouw, was niet meer bij te houden

Toeval wil dat ikzelf, openbriefschrijver van de andere sexe, één van de overige 14.999 bezoekers van dat festival was. 14.999 festivalgangers die allemaal, zonder uitzondering, verscheidene malen werden aangeraakt, ongeacht het geslacht van zowel aanraker of aangerakene (laat ons voor het gemak even dit als een aanvaard woord beschouwen). Het aantal keren dat ik over mijn kruis werd gewreven, door zowel man als vrouw, was niet meer bij te houden, net zo min als het aantal tongen in mijn oor. Mijn hippe kousen/teenslets combo was doordrongen van een stevige urinegeur en iemand miste zelfs ei zo na mijn rechterbeen toen een sliertje spuug zijn mond aan stevige snelheid verliet. Iedereen op dit festival had dus, volgens uw logica, met recht en rede een open brief kunnen schrijven om deze wanpraktijken aan te kaarten, maar dat deed niemand.

De reden hiervoor kan, voor u dan toch, misschien ontnuchterend zijn. Wie naar een “alle remmen los” feest gaat, doet dit met het idee er alle remmen los te gaan gooien. Wie zich niet kan vinden in dergelijk concept blijft gewoon thuis. Ik ben zelf niet echt liefhebber van car-tuning-events, maar als ik er dan toch voor opteer er eentje te bezoeken, kan ik mij wel verwachten aan het brullende geluid van motoren…iets wat ik verafschuw vanwege problemen met de oren.

ABP_2611-Small

De talrijke aanrakingen en bepotelingen die u zo plastisch omschrijft, zijn niet echt gericht op het gaan labelen van de vrouw als een lustobject (laat me trouwens toe te zeggen dat ik u tegen het lijf ben gelopen tijdens het festival – ik was een man met camera – en u uzelf ook niet zoveel credit dient te verlenen – u was dus absoluut mijn tand niet, zelfs niet na een paar pinten) maar eerder op “ik ga eens me ‘de die’ dansen maar ik heb een stuk in mijn kraag dus ik heb haar arm op ettelijke tientallen centimeters gemist”.  Naast het feit dat uw open brief dan ook meer weg heeft van een man-bashing-zuur-gedoe, doet het ook afbreuk aan de klachten van vrouwen die ECHT te maken krijgen met seksuele belaging. Dankzij klaagvrouwen zoals uzelf worden hun klachten uitgehold.

Hoera, want 2 dagen later worden we opnieuw getrakteerd op een open brief. Dit keer van een dame die de schunnigheden aan de kaak stelt, schunnigheden die haar werden toegeworpen door bouwvakkers en andere mannen van uitermate laag allooi. Steriliseren die handel ! Wat een schande ! TER DOOD !

ABP_2710 (Small)

Was het basisprincipe van het feminisme niet dat vrouwen en mannen gelijk zijn ?

Misschien kan het aan mijn op-een-fallus-lijkende-hersencellen liggen, maar ik begreep de essentie van uw brief niet helemaal. Er werden u schunnigheden toegeroepen en die hebben een enorme impact op u, een impact die u net niet in de zwarte regionen van een depressie gaat duwen. De uitspraken zijn ruw, bruut en nogal direct, dat geef ik u graag mee, maar heeft u ooit al eens een dag tussen bouwvakkers gespendeerd? Denkt u dat ze onderling, tussen mannen dus, zachter met elkaar om gaan? Niet dus en ik kan u zelfs met grote zekerheid meegeven dat die schunnigheden, dewelke u aankaart en aanklaagt, verbleken bij hetgeen ze onderling naar elkaars hoofd slingeren. Ikzelf kan ook genieten van een super collega, met wie ik een bureau deel. Een collega van het vrouwelijk geslacht, maar vooral en eigenlijk enkel een collega. Ik vertel haar dezelfde banale dingen als ik tegen mijn vrienden op café vertel, omdat ik haar niet als vrouw maar als werkmakker aanschouw. Dus moest zij beginnen open brieven schrijven hierover, dan is het einde ver zoek. Waarom zou ze ook ? Was het basisprincipe van het feminisme niet dat vrouwen en mannen gelijk zijn ? Of moeten hierop uitzonderingen worden toegepast.

mstepper 9

Ik mag er niet aan denken dat jullie azijnpisserij potentieel besmettelijk zou zijn

Uw open brief zorgt er voor dat vrouwen die echt verwijten naar het hoofd geslingerd krijgen, vanwege klederdracht, haartooi of huidskleur, in het niets verbleken. Iemand die een half uur aan een stuk voor hoer wordt uitgemaakt moet opschuiven, want een bouwvakker zei dat u mooie, volle borsten had. Dus, mijn beste klagende versies van het vrouwelijk specimen, de oplossing voor jullie problemen is eenvoudiger dan jullie zelf denken.

Stop met zagen, blijf binnen en laat ons gerust. Ik mag er niet aan denken dat jullie azijnpisserij potentieel besmettelijk zou zijn, waardoor mijn kinderen, vrouw of ikzelf ermee zouden opgezadeld worden. Het leven is wat je ervan maakt en jullie maken schijnbaar graag ambras. Jullie pretenderen op te komen voor de rechten van de vrouw, maar zonder het zelf te beseffen scheppen jullie ongelijkheid en onderstrepen jullie ieder mogelijk prehistorisch cliché…dat van de zagende, jankende en helemaal niets verdragende vrouw…

Met een nog uit te melken groet,

Mister C.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_6db2

Tags:

Sponser

Dit vind je misschien ook leuk

RIP Ché! Lang Leve Whatmatters

We kunnen het omschrijven als de ‘Kroniek van een aangekondigde dood’. Het maandblad Ché ...

Vraag het Nikita: Waarom faken vrouwen een orgasme?

Terwijl de ene helft van de Whatmatters redactie er quasi zeker van is dat ...

Niet knap? Niet binnen!

Een club waar enkel de allerknapsten binnen mogen, is dat geen geniaal idee? We ...